blog

Kom bewegen in de speeltuin voor jong en oud!

Fri, 27 Apr 2012 10:54:03 +0200

In de tuin van verpleeghuis Oldenhove in Losser zijn vanmiddag zeker honderd mensen op de been. Hun haarkleur is overwegend grijs. Ze zitten op hun rollator of op stoelen die staan opgesteld rond iets wat op een speeltuin lijkt. Er zijn filmcamera’s, een tentje met een bar, en mensen die wat nerveus rond lopen. Is ze onderweg, heeft iemand haar al gebeld? Hoe lang duurt het nog? Oh, gelukkig daar is ze.

Ineke Bakker, gedeputeerde van de provincie Overijssel. Ze heeft een flinke autorit achter de rug, om op deze vrijdagmiddag bij ons in het oostelijke puntje van de provincie aanwezig te zijn. Om samen met wethouder Joop Hassink de nieuwe beweegtuin te openen. Gezond oud worden in de eigen woonomgeving is hun motto. Voldoende bewegen helpt daarbij. Beiden hopen dat bewegen in de beweegtuin hieraan op een leuke manier bijdraagt.

Frits Oosterveld bevestigt dat. Blijven bewegen is belangrijk en moet vooral ook leuk zijn, ook als je ouder wordt. De lector in de lichamelijke activiteiten en gezondheid aan Saxion, schudt op een onderhoudende manier allerlei wetenschappelijke weetjes uit de mouw. Terwijl mevrouw Bakker en wethouder Hassink de frisgroene toestellen demonstreren, geeft hij deskundige uitleg over de werking van de handfiets, de leg press, het ski-apparaat en de loopband. Leuk voor jong en oud en voor elk wat wils!

Goed te weten is verder dat de gemeente niet alleen de toestellen plaatst, maar een stapje verder gaat. De toestellen moeten immers veel en goed worden gebruikt? Daarom starten binnenkort gratis introductielessen via de Losserse welzijnsorganisatie Cluster. 'Meer bewegen voor ouderen' krijgt zo op een heel andere wijze invulling dan vroeger. Animo hiervoor is er zeker, want alle geplande lessen zijn inmiddels volgeboekt! Ook de fysiotherapeut van het Fitpunt werkt mee en zet zijn expertise in.

Wat ook bijzonder is, is dat de beweegtuin officieel is overgedragen aan Zorggroep Sint Maarten. Zo is door samenwerking iets moois ontstaan: ZSM stelt de tuin beschikbaar en de gemeente schenkt de toestellen. Ook kunnen gebruikers van de beweegtuin bij ZSM omkleden en voor een kopje koffie terecht, als het sportieve werk erop zit. En dát draagt weer bij aan de missie van de Zorggroep: het gewone leven meer binnen de muren van de instelling halen.

Tot besluit. In woonservicegebieden verbindt men wonen, zorg en welzijn en gaat men op zoek naar creatieve verbindingen en samenwerking, om net dat beetje meer mogelijk te maken. Alles overziend is men daar in Losser met dit project, volgens mij, zeker in geslaagd.

Benieuwd naar de rol van Zinia? Zinia heeft het realiseren van de beweegtuin in Losser begeleid, van idee tot en met realisatie. Bezint uw gemeente zich wellicht nog op de inzet van haar woonservicebudget en lijkt een beweegtuin u een goed idee? Neem dan gerust contact met ons op.

Donkergroen is niet somber!

Thu, 26 Apr 2012 10:54:03 +0200

‘Donkergroen is wel een mooie kleur. Maar is dat niet wat somber voor een beweegtuin?’, vraag ik mijn collega Maureen. ‘Nee, de beweegtuin wordt niet donkergroen. Donkergroen plaatst de beweegtuin’, krijg ik als antwoord. Nou dat zal wel, maar ik begrijp het toch niet helemaal. Hoezo donkergroen?

Donkergroen is het hoveniersbedrijf dat de herinrichting van de tuin van het verpleeghuis Oldenhove in Losser uitvoert. De tuin waarin ook de beweegtuin een plek krijgt. Een beweegtuin zult u denken? Ja, een plek waar u op fitnessapparaten in de buitenlucht kunt bewegen. Om fit te blijven op een leuke manier. Deze beweegtuin komt er als aanwinst voor het woonservicegebied in Losser. Met financiële ondersteuningen van de Provincie Overijssel.

Maar zover is het nog niet. Eerst moeten alle toestellen en de bank op de juiste plek. Waarbij er aandacht is voor goede toegankelijkheid, zodat bijvoorbeeld twee rollators elkaar goed kunnen passeren. Ook de beplanting heeft Donkergroen met zorg uitgekozen, om voor voldoende contrast met de omgeving te zorgen. Zodat slechtziende mensen zich beter kunnen oriënteren. Met dank aan de adviezen van Bartiméus.

‘Het is nog even flink doorwerken voor het team van Donkergroen’, vertelt Maureen. Ze heeft regelmatig contact met Daan over de planning. Over twee dagen moet namelijk alles klaar zijn voor de feestelijke opening. ‘Best spannend, maar het gaat lukken’, stelt Maureen mij gerust. ‘Want bij Donkergroen zijn ze niet somber!’ Gelukkig maar!

Ter aanvulling: op vrijdag 27 april wordt de beweegtuin geopend door provinciaal gedeputeerde Ineke Bakker en wethouder Joop Hassink van de gemeente Losser. Frits Oosterveld, professor in de lichamelijke activiteiten en gezondheid, geeft een toelichting op de voordelen van bewegen in de buitenlucht. Wilt u de opening bijwonen? Dat kan. U wordt dan verwacht om 15.30 uur in de tuin van verpleeghuis Oldenhove, Zorggroep Sint Maarten, Lutterstraat 4 in Losser.

Warm hart voor veilig en comfortabel wonen!

Wed, 11 Apr 2012 10:54:03 +0200

Binnenkort is er in de gemeente Losser een nieuw soort vrijwilliger actief! Het zijn de ‘ambassadeurs’ voor het veilig en comfortabel wonen. Mensen die tijdens een huisbezoek met dorpsgenoten in gesprek gaan over het verbeteren van hun woning. Om ervoor te zorgen dat mensen in hun eigen woning heel lang en gelukkig oud kunnen worden, met alle gemakken van deze tijd wel te verstaan. Waarom dat zo belangrijk is?

Net als veel andere Overijsselse gemeenten, vergrijst Losser snel. De komende twintig jaren zal het aantal 75-plussers sterk toenemen. Dat is vaak een leeftijd waarop de dingen niet meer gaan zoals vroeger. Kleine en grote aanpassingen in de woning kunnen een grote bijdrage leveren aan het woon- en leefplezier. Best een lastig onderwerp, waarover mensen vaak vooraf nog niet (willen) nadenken.

Toch vindt de gemeente Losser dat mensen zich er op tijd van bewust moeten zijn, wat ouder worden in de eigen woning betekent. Niet door op de gevaren te wijzen, maar door burgers vooral goed te informeren en te adviseren over de mogelijkheden. Want die zijn er ruimschoots. Burgers konden hiervoor al bij het Wmo loket terecht. Maar binnenkort dus ook bij een ‘ambassadeur’. Iemand die hen in hun eigen vertrouwde omgeving, in alle rust te woord kan staan. Zodat burgers zelf op tijd, maatregelen kunnen nemen.

Welke rol Zinia hierin vervult? Wij zetten samen met de gemeente Losser de werving van deze nieuwe vrijwilligers op poten. Verder organiseren wij samen met Stichting ITM de scholing. Wij ontwikkelen nieuwe werkwijzen en begeleiden de introductie daarvan. Daarbij zorgen wij ervoor dat alle relevante lokale partners worden betrokken. Denk aan de vrijwilligerscentrale Losser, Wmo cliëntenraad, de Katholieke Ouderenbond, het Wmo loket en VAC Losser. Zodat zij het stokje van ons kunnen over nemen!

Ter aanvulling: de introductie van ‘ambassadeurs’ is onderdeel van een breder opgezette bewustwordingscampagne en is één van de woonserviceprojecten van de gemeente Losser. De gemeente Losser geeft zo concreet handen en voeten aan de Kanteling van de Wmo. En vervult één van de ambities uit de Woonvisie, te weten meer levensloopgeschikte woningen.

Met het mes op tafel

Thu, 16 Feb 2012 10:54:03 +0100

Ken je dat? Van die momenten die je het liefst uit je geheugen schrapt? Meestal zijn het momenten waarbij je hoofd de kleur van een tomaat krijgt. Zo zag ik laatst iemand voor een oud collega aan. Na een uitgelaten ‘Hé hallo, hoe is het met jou dan?’ kwam ik erachter dat het toch niet mijn collega was. Maar ja, dit overkomt ons allemaal wel eens. Veel erger was het deze week, toen ik nietsvermoedend een bijzondere ontdekking deed.

Met zes gepassioneerde mensen voerde ik afgelopen dinsdag een interessante discussie over vrijwilligers in de zorg. Ik heb de opdracht een visiedocument te schrijven, en ben dus op zoek naar wat deze zorgorganisatie nu echt belangrijk vindt. Mijn map met documenten ligt voor me op tafel als ik uit mijn ooghoek iets zie glinsteren. Ik denk dat het een papiertje is dat daar niet thuis hoort, dus trek het er met een vloeiende beweging uit. Zit ik toch ineens met een broodmes te zwaaien! Alle ogen op mij en mijn vondst gericht. En ja, dat is dan even zo’n moment…..

Rijnlands denken met Inez Sales

Mon, 16 Jan 2012 10:54:03 +0100

Rijnlands bloed, het stroomt door onze aderen. In essentie weten we allemaal waar het in de zorg om gaat. Maar door Angelsaksische invloeden staan we soms ver af van wat we werkelijk belangrijk vinden. Terug naar vertrouwen en vakmanschap. Werken met passie en het primaire proces voorop. Hiervoor pleit Inez Sales, Rijnlander in hart en nieren. Als coach bij 'In voor zorg' heeft ze al heel wat zorgorganisaties op weg geholpen om meer Rijnlands te worden. Hoe?

Bij mijzelf begon het in 2011. Door Inez kwam ik voor het eerst in aanraking met de Rijnlandse principes. Door haar aanstekelijke enthousiasme ging ik het boek Nieuw Europees Organiseren (Jan Jaap Brouwer en Jaap Peters) lezen en heb ik me verdiept in het verschil tussen Angelsaksen en Rijlanders. En ik was om! Weg met wantrouwen en machtsdiscussies, welkom dialoog en werkplezier. Natuurlijk wijd ik graag een blog aan dit onderwerp. Vandaar dat Inez en ik er vanmorgen eens goed voor zijn gaan zitten. Want wat zijn precies de verschillen? En hoe zien we dat terug in zorgorganisaties?

Inez: 'We gaan van een regelcultuur waar voornamelijk normen gelden, naar een nieuwe cultuur waar vooral waarden gelden. Het Angelsaksisch model is echt Amerikaans. In Europa hebben wij daar de afgelopen decennia veel van overgenomen. Het kenmerkt zich door hiërarchie en macht. Wie de baas is mag het zeggen. Voorop staan controle en economische belangen. De druk op medewerkers is groot en alles wordt uitgebreid gecontroleerd. In een Rijnlandse cultuur is dat anders. Rijnlanders werken vanuit vertrouwen en vakmanschap. Niet wie de baas is mag het zeggen, maar wie het weet. De waarden van klanten en medewerkers zijn belangrijk. Sterker nog, professionals krijgen binnen het Rijnlands model de vrijheid om zelf hun werk te organiseren.'

Ik: 'Ben benieuwd naar hoe je een zorgorganisatie de meerwaarde van Rijnlands organiseren laat inzien. Jij hebt hier als coach veel ervaring mee. Hoe ondersteun jij organisaties in dit proces?'

Inez:'Allereerst moet de organisatie haar missie en visie weer scherp krijgen. Ik help hen met het formuleren hiervan. En vanuit die missie en visie bekijken we wat kernwaarden zijn. Dat zijn de waarden die de organisaties echt belangrijk vindt. Om dit allemaal in beeld te brengen heb ik de kernwaardenrealisatiekaart ontwikkeld. Een mooi instrument waarin je in één oogopslag kunt zien wat de essentie is, waar je staat én waar je dus de meeste energie in moet steken.'

Hoe zit het met uw organisatie? Herkent u vooral de Angelsaksische of de Rijnlandse principes? Vind u ook dat verzorgenden om 10.00 uur samen koffie moeten drinken omdat ze dat dan verdiend hebben? Ja? Dat is Angelsaksisch. In een Rijnlandse cultuur drinken verzorgenden de koffie samen met een bewoner. Omdat er tijd is voor echte aandacht en de verzorgende hier voldoening en werkplezier uit haalt.

Een goed begin van 2012!

Mon, 09 Jan 2012 10:54:03 +0100

Zinia begint het jaar 2012 goed, met twee nieuwe opdrachten. Maureen gaat in opdracht van een zorgorganisatie, een nieuwe visie op de inzet van vrijwilligers ontwikkelen. De zorgorganisatie heeft al een gedegen vrijwilligersbeleid voor de intramurale setting. Maar, wil nu ook met vrijwilligers meer inspelen op veranderende behoefte en vragen van mensen die thuis wonen. Ben je ook benieuwd welke rol sociale media hierin kunnen spelen, en wat de veranderende wensen van vrijwilligers zelf zijn? We houden je op de hoogte. Nieuwsgierig naar wat ik ga doen?

Voor een grote zorgorganisatie ga ik aan de slag met een onderzoek naar de beste plek van de verpleegkundige in de organisatie. Om uit te vinden hoe verpleegkundigen hun vakinhoudelijke kennis optimaal kunnen inzetten en hoe zij zelf kijken naar hun functieprofiel. Verschillende medewerkers mogen zich hierover uitspreken tijdens de vraaggesprekken die ik hierover met hen voer. Ik ben benieuwd welke visie zij hebben op de toekomst van de verpleging. En, of bijvoorbeeld het werken in zelfsturende teams op grote bijval kan rekenen.

Zinia wenst iedereen een gezond en innovatief 2012!

Fri, 06 Jan 2012 10:54:03 +0100

Het mag nog net op 6 januari: iedereen een gelukkig nieuwjaar wensen! Dus sturen we al onze contacten een digitale nieuwjaargroet, bedenken we op de valreep. Lars & Stacey van Lemon8 maken de kaart in onze huisstijl. Mooi! Maar hebben we de emailadressen van onze contactpersonen allemaal op orde? Dus aan de slag: opschonen, ontdubbelen enzovoort. Altijd meer werk dan je denkt, maar het lukt. Zo gaan wij onbedoeld met een opgeruimd gevoel het nieuwe jaar in. En voor alle mensen die wij vergeten zijn:

Haal meer uit je beleidsdag!

Mon, 12 Dec 2011 10:54:03 +0100

Een instellingsterrein als trouwlocatie? Of zullen we er een crematorium bouwen? Mensen uitdagen om over hun grenzen heen te kijken. Hun creativiteit aanboren en kansen benoemen. Voor een grote zorgorganisatie begeleidde ik deze maand twee interessante beleidsdagen. Of Twente binnenkort echt een crematorium rijker is?

Wie weet! In elk geval zorgen de wijzigingen in de AWBZ en Wmo ervoor dat zorgorganisaties zich meer richten op hun omgeving. Waarbij zij hun medewerkers uitnodigen na te denken over wat de organisatie kan betekenen voor de wijken en buurten waarin ze gevestigd zijn.

Reden om Zinia in te zetten voor een presentatie op een beleidsdag. Want, wij volgen de ontwikkelingen op de voet en vinden het leuk om onze kennis en ervaringen voor deelnemers op de rij te zetten. Om medewerkers aan het denken te zetten, maken wij gebruik van verschillende interactieve werkvormen.

Een beleidsdag waarin wat te halen is én waarbij je zelf meedenkt. Een prima dag, aldus de deelnemers.

Wilt u op uw beleidsdag ook aandacht besteden aan maatschappelijke ontwikkelingen? En laat u het presenteren en leiden graag over aan iemand buiten de organisatie? Dan maak ik graag een afspraak met u om te bezien wat Zinia voor u kan betekenen.

Op klantsafari!

Tue, 01 Nov 2011 10:54:03 +0100

Mevrouw Lutter is elke ochtend om 05.00 uur wakker. De thuiszorg moet dus een extra vroege dienst inzetten, vinden de aanwezige zorgprofessionals. Logisch, als de klant dat vraagt. Onzin, vind ik. Ik meng me in de ‘klantsafari’. Een workshop over de beleving van de klant en hoe je daar als zorgorganisatie op in kunt spelen. Je verplaatsen in de klant, is de opdracht. Lijkt simpel, maar is verre van dat.

Vandaag bezoek ik in Den Bosch het congres ‘Zorg met aandacht’ georganiseerd door In voor Zorg, het stimuleringsprogramma voor organisaties in de langdurige zorg. Het ministerie van VWS is initiatiefnemer; Vilans is verantwoordelijk voor de uitvoering. In de Brabanthallen is het dan ook een drukte van belang. De Brabantse gezelligheid wordt versterkt door goede koffie met een heerlijke muffin. Een prima begin na zo’n lange reis!

De consultants van Van Spaendonck, Ger Dersjant en Huub Baijens, leiden de workshop en leggen uit wat een klantsafari is. Kijken door de ogen van de klant. Beleven wat hij allemaal tegenkomt en doorgronden welke vragen hij heeft. In een casus bespreken we mevrouw Lutter. In mijn werkgroep zit een aantal gepassioneerde zorgverleners. Pittige dames, met een eensluidende mening: de zorg moet het oplossen en voldoen aan de vraag van mevrouw, óók om 05.00 uur ‘s ochtends.

Ik zie het anders. Beter zou zijn dat zorgverleners eerst in gesprek gaan, niet alleen met mevrouw, maar ook met haar familie en vrienden, de buren of met een vrijwilligersorganisatie. Om de vraag goed in kaart te brengen én samen te kijken naar een goed alternatief voor zorg. Kan domotica misschien uitkomst bieden? Een beeld-beeld verbinding met de 24-uurs zorgcentrale? Zodat op afstand even contact is, over hoe het met mevrouw gaat. Of is er een familielid dat voordat hij naar zijn werk gaat even langskomt om mevrouw een kopje thee te maken?

De discussie over zorg. Veelzijdig en uitdagend. Zoveel mensen, zoveel meningen. Ik ben ervan overtuigd dat het in de thuiszorg vooral draait om het gezamenlijk oplossen van problemen. Waarbij zorgverleners samen met mensen uit het netwerk naar creatieve oplossingen zoeken. Natuurlijk heeft niet iedereen zo’n netwerk, zult u zeggen. Maar de vanzelfsprekendheid dat de zorg het moet oplossen, omdat de klant het vraagt gaat met te ver. Laten we uitgaan van de vraag klant én de mogelijkheden van zijn netwerk, alleen zo blijft zorg betaalbaar en beschikbaar voor wie het nodig heeft!

Ook ongehinderd op stap?

Wed, 19 Oct 2011 10:54:03 +0200

‘Wat zou het handig zijn als ik een app op mijn smartphone had, met alle invalidentoiletten en invalidenparkeerplaatsen in heel Nederland. Dat zou me vooraf een hoop uitzoekwerk schelen. Én mijn uitstapjes voor mij en mijn partner ter plekke een stuk minder stressvol maken. Gewoon, ongehinderd op stap!’ En zo geschiedde.....

Het prototype van deze app is klaar! Nog niet voor heel Nederland, maar wel voor Enschede en Hengelo. Waar je in deze steden ook bent, altijd weet je waar je dichtbij kunt parkeren en naar de wc kunt. En ben je onbekend? Geen nood, je smartphone navigeert je naar de gewenste locatie. Parkeren in een parkeergarage? De app laat je de openingstijden en inrijhoogte zien. Handig te weten, als je een verhoogde aangepaste auto rijdt!

Met het maken van het prototype hebben we onderzocht of het haalbaar is een app voor heel Nederland te maken. Lukt het technisch? Maar vooral ook, krijgen we kwalitatief goede, betrouwbare gegevens bij elkaar? Zoals we al vermoedden, wordt de dataverzameling een hele klus. Omdat veel informatie, van bijvoorbeeld gemeenten, handmatig moet worden verwerkt.

Samenwerken en de kracht van ‘crowd sourcing’ benutten. Daar komt het wat ons betreft op aan. In onze marktverkenning zijn we in elk geval twee interessante samenwerkingspartners tegen gekomen. Ook verwachten we veel kennis en kunde bij lokale gehandicaptenraden en Wmo-cliëntenraden te kunnen mobiliseren. Met hen willen we een basisvulling maken.

Daarna is het aan de gebruikers – de crowd – zelf. Zij krijgen een belangrijke rol in het aanvullen en up to date houden van de app. Met een 5 sterrensysteem kunnen zij locaties beoordelen en van commentaar voorzien. Zo geven we mensen met een handicap een stem en de mogelijkheid elkaar op leuke en goed toegankelijke plekken in Nederland te wijzen.

Nu staan we op het punt één of meer sponsoren te benaderen. Om de landelijke uitrol mogelijk te maken. Aan Stichting Integraal Toegankelijk Maatwerk zal het zeker niet liggen. Als initiatiefnemer en opdrachtgever wil zij met Zinia en App It Up met volle vaart voorruit. Wij hebben er zin in!

Mooiste aanbouw van Twente?

Thu, 13 Oct 2011 10:54:03 +0200

Is dat jullie huis, in de krant? Die vraag is mij de afgelopen twee weken vaak gesteld. Ja, inderdaad, we staan er in met onze - volgens Tubantia - 'grensverleggende verbouwing in cortenstaal'. Waarom? Omdat het Architectuurcentrum Twente een zoektocht is gestart naar de mooiste aanbouw van Twente. Mooi? Tja, dat materiaalgebruik is apart, maar verder?

Verder hebben wij een ‘levenloopsbestendige’ woning gekregen! Hoewel we veertigers met kinderen zijn, hebben we nu een huis zonder drempels met een logische indeling, én de mogelijkheid tot slapen en baden beneden. Dat doen we nu natuurlijk nog niet. We hebben nu een speelkamer en een berging. Maar alles ligt er: afvoer voor de wc, vloerverwarming, warm- en koudwater voor douche en bad. Voor onze volgende verbouwing…

En wat we met die grote bovenverdieping gaan doen, als we straks ‘empty nesters’ zijn? Geen probleem lijkt me. Mijn schoonouders hebben inmiddels ervaring. Zij zetten de stap tot verbouwen ook, omdat de verkoop van hun eengezinswoning als gevolg van de stagnerende woningmarkt maar niet wilde lukken. Nu het klaar is, wonen en slapen zij wel beneden. Op de bovenverdieping wordt wat gehobbyd en is er veel ruimte als de kleinkinderen komen logeren.

Dat aanbouwen niet een doos achter het huis hoeft te zijn, bewijst het architectenduo Hein Jan Geerdink en Michiel de Wit van ProjectDWG met ons project. Maar vooral hebben ze wat mij betreft bewezen, dat een goede en logische plattegrond het verschil maakt.

Een prijsvraag voor de meest toegankelijke levenloopsbestendige woning mét uitstraling, misschien een idee voor een volgende zoektocht van het Architectuurcentrum? De tijd is er rijp voor!

Voor even autisme beleven

Mon, 10 Oct 2011 10:54:03 +0200

‘Dat kan toch best wat netter?’, klinkt het uit de mond van Mark. Zijn collega Carolien doet haar best. Toch lukt het niet. Het woord ‘autisme’ moet ze schrijven. In een spiegel. En zonder naar haar hand te kijken. ‘Ik loop vast’, zegt ze. ‘Mijn hand wil niet meer naar links.’ Heel even autisme beleven. Een kijkje nemen in het autistische brein. Hoe wij dat organiseren? Een kwestie van ABC!

De Belgen gingen ons voor. De club ‘Autisme Centraal’ uit Gent ontwikkelde het Autisme Belevings Circuit, ook wel ABC genoemd. Door middel van tien oefeningen ervaar je zelf hoe het is om autisme te hebben. In een tijdsbestek 2,5 uur laten we je autisme horen, zien, ruiken, voelen en proeven. We zorgen voor overprikkeling én zorgen ervoor dat de logica soms ver te zoeken is. Klinkt dit je allemaal wat vaag in de oren? Mooi! Want je moet het vooral ondergaan.

In Nederland heeft het ABC nog niet zo’n grote bekendheid. Gelukkig voor Twente en omstreken biedt Zinia de mogelijkheid dit circuit te ontdekken. Hierin werken we samen met Irma Davina. Zij is, net als ik, moeder van een kind met autisme. We laten je dus niet alleen beleven, maar geven ook tips en nemen veel praktische voorbeelden mee. Na drie proefcircuits kunnen we zeker stellen dat het ABC een groot succes is. De reacties zijn ontzettend positief. ‘Eigenlijk zou iedereen dit een keer moeten doen,’ was de reactie van één van onze deelnemers.

Wil jij net als Carolien voelen hoe het is om vast te lopen in je brein? En ervaren wat het met je doet als jouw motoriek van slag raakt? Boek dan een ABC bij Zinia. Onze gegevens vind je op de contactpagina.

Let's party

Wed, 05 Oct 2011 10:54:03 +0200

Een ‘Tupperwareparty’ om woningaanpassingen aan de man te brengen? Ja, waarom niet, vinden ze in Legden. Op het jaarcongres van ‘Wonen in beweging’ neemt Frank Bröckling ons mee naar het Duitse Münsterland. Zijn ervaring: voer vooral de dialoog met je inwoners. En, wees daarbij creatief in hoe je woningeigenaren bewust maakt van de mogelijkheden de woning aan te passen. En verder?

Workshops zorgden in Legden voor de eerste bewustwording van alle inwoners. Daarna kregen belangstellenden individueel advies over concrete mogelijkheden en de financiële consequenties. ‘Zorg daarbij vooral voor een onafhankelijk advies’, volgens Brökling. ‘Anders ontbreekt het de mensen aan vertrouwen en zetten ze de volgende stap niet’. En inderdaad een ‘party’ met buren kan helpen, zodat het groepsproces hen het laatste zetje geeft!

In gemeente Hengelo zien we een andere aanpak. ‘Lang zult u wonen!’ juichen ze daar. Bertus Botter laat ons zien hoe ze hier tot de ‘branding’ zijn gekomen. ‘Praten over het aanpassen van een woning wordt al snel te ‘zorgelijk’ en daar willen mensen niet aan. Dus kiezen we voor wat vrolijkheid, met nadruk op leuk en luxe’, aldus Botter. Klusser ‘Henk’ zorgt verder voor de herkenbaarheid in de communicatie met inwoners, bijv. in de bouwmarkt of Beurs Huis 2011.

Het was een interessante middag onder uitstekende leiding van Diele Biemold, die als een ware Rudi Carell de sprekers in het Nederlands en Duits aan de tand voelde!

Meer weten over de betrokkenheid van Zinia bij ‘Wonen in beweging’? Klik dan hier.

Goed begin dankzij Connexxion

Mon, 05 Sep 2011 10:54:03 +0200

De eerste schooldag is een feit. Voor veel mensen in Oost Nederland begint vandaag het ‘gewone leven’ weer. Ook ons gezin verwelkomt de structuur en regelmaat van een nieuw schooljaar. Rugzakken worden ingepakt met broodtrommels, een appel en frisgewassen gymkleren. De gymschoenen van mijn zoon zijn te klein, merk ik vanochtend pas. Gelukkig is dat het enige waar ik me druk over moet maken. Want taxibedrijf Connexxion zorgt ervoor dat deze ochtend verder zonder stress verloopt. Benieuwd hoe zij daaraan bijdraagt?

Taxibedrijven. In huize Janssen hebben we er inmiddels heel wat ervaring mee. Sinds 2006 gaat onze dochter Julia naar het speciaal onderwijs. Omdat de school niet om de hoek is maken we gebruik van taxivervoer. Verschillende taxibedrijven kwamen en gingen. Lange tijd is het elke ochtend is het weer de vraag welke taxi er komt en of hij überhaupt wel komt. Regelmatig speel ik zelf voor taxichauffeur en breng ik op de valreep dochterlief naar school. Een half uur later dan gepland plof ik dan neer achter mijn bureau. En ja, dan moet de werkdag nog beginnen. Tot vorig jaar zorgde dat voor heel wat stress.

Toen kwam er gelukkig een eind aan deze ellende. Er kwam een vaste vervoerder voor Julia. Connexxion zorgde een heel schooljaar lang voor een vaste chauffeur en gestructureerd vervoer. Prima geregeld! Vandaag begint Julia op een nieuwe school. En dat betekent een nieuwe taxi. Het begin van een nieuw jaar vol wreed verstoorde ochtendroutines?

Nee hoor. We zien het schooljaar vol vertrouwen tegemoet. Afgelopen vrijdag werden we namelijk blij verrast. Aan de deur stond de nieuwe chauffeur met een bus van Connexxion. Ze kwam vast met ons kennismaken. Voor een kind met autisme is dat heel belangrijk. En wat een geruststelling voor ons als ouders! Ze zijn ons niet vergeten en alles is voor maandag geregeld. Kleine moeite, groot plezier. Vanmorgen dus zonder stress op tijd op het werk. En die gymschoenen? Dat zien we morgen wel weer.

Fitness voor iedereen!

Wed, 29 Jun 2011 10:54:03 +0200

Als u binnenkort in de mediterrane landen op vakantie gaat komt u ze ongetwijfeld tegen. Outdoor fitness courts. Robuuste fitness toestellen die lekker in de buitenlucht staan. Te gebruiken door iedereen, jong en oud. ´Inmiddels zien we ze in Nederland ook steeds vaker. Maar nog niet voldoende’, volgens Gijs van den Broek van Fitnezz4all. Een stichting met een uniek concept! Hoe dat in elkaar steekt?

Om een goede indruk te krijgen, ga ik vandaag bij hem langs in Haarlem. Tijdens een rondleiding vertelt Gijs dat Fitnezz4all, fitness courts in het hele land plaatst. Een court bestaat uit sterke toestellen die prima tegen ons klimaat bestand zijn. Verder zijn ze eenvoudig in gebruik, wat het risico op blessures minimaal maakt. Het leuke is, dat de judoka Dennis van der Geest zich als ambassadeur aan de stichting verbonden heeft.

De kracht van Fitnezz4all is vooral dat zij zorgt voor fondsenwerving. Ofwel dat zij het geld bij elkaar brengt om zo’n court te kunnen realiseren. Zo zijn er al courts tot stand gekomen met steun van lokale banken, supermarkten, ondernemers en corporaties. In ruil daarvoor krijgen ze natuurlijk naamsvermelding op het court. Voor lokale partijen een mooie manier om hun betrokkenheid bij de gemeenschap en hun maatschappelijk ondernemerschap te tonen, vind ik.

Ik ben op het spoor van Fitnezz4all gekomen, door mijn werk voor de gemeente Losser. Daar ondersteun ik de realisatie van een beweegtuin voor ouderen. Als onderdeel van het woonservicegebied Losser en gefinancierd door de Provincie Overijssel. Niet alleen de wijze van financiering, maar ook onze aanpak verschilt met die van Fitnezz4all. Zo betrekken we in Losser burgers en verschillende organisaties bij de keuze van de locatie en van de toestellen. Ook maken we met lokale fysiotherapeuten een introductieprogramma, zodat de toestellen goed worden gebruikt.

Ter plekke stel ik vast dat Fitnezz4all een concept is dat ik gemeenten van harte aanraad. Hun fondsenwerving is bijvoorbeeld een heel sterk punt. Toch denk ik, dat draagvlak onder toekomstige gebruikers en een introductieprogramma ook belangrijke succesfactoren zijn. Volgens mij kunnen Fitnezz4all en Zinia daarom prima hun kennis en expertise verbinden. Waarbij Fitnezz4all het court en de financiering ervan organiseert. En Zinia in opdracht van bijvoorbeeld een gemeente de procesbegeleiding doet. Een goed idee voor uw gemeente?

Heeft u belangstelling voor een beweegtuin of fitness court? Heeft u misschien al een perfecte locatie in gedachten? Neem voor meer informatie contact op met Maureen Janssen, 06-25 17 90 03.

Rond de kast met Henk

Wed, 08 Jun 2011 10:54:03 +0200

Met een beetje passen en meten lukt het. De kast gaat door de ietwat smalle deuropening van het tijdelijke stadhuis van Hengelo. Een kast en wie is Henk zult u denken? Henk is de lichtkalende man met de geruite bloes, die zijn duim omhoog steekt en ons met zijn leus ‘Lang zult u wonen’ verleidt ons huis veiliger en comfortabeler te maken. De kast van Henk bevat daarom allerlei handige woningaanpassingen die wij kunnen zien en uitproberen. Welke?

Denk aan een trap met een tweede trapleuning. Niet alleen voor ouderen handig, maar ook jonge ouders met een kind op de arm. Ook kun je het verschil tussen een gladde en een antisliptegel voelen. Droog is er niets aan te zien, maar met wat water uit de plantenspuit is het verschil duidelijk voelbaar. Ook meer technische snufjes zijn er uit te proberen. Bijvoorbeeld het bovenraampje dat met een afstandsbediening gemakkelijk te openen is.

Dat bovenraampjes gevaarlijke dingen zijn, heeft Tonny Lotgerink van de firma Knoef van dichtbij meegemaakt. Een valpartij, een gebroken heup, ziekenhuisopname, heupoperatie, revalidatie en hulp aan huis…. ‘En dan te bedenken zo’n op afstand bedienbaar raam maar € 60,-- extra kost’, vertelt hij als hij de kast op zijn plaats zet. Tevreden kijkt hij naar het resultaat. De spullen van Knoef geven samen met het sanitair, de deurautomaat van Dorma en de film op tv toch een mooi beeld van wat er allemaal kan.

De kast vormt samen met informatiepanelen een reizende tentoonstelling. Bedoeld voor mensen die zich zo lang mogelijk in hun eigen woning willen redden. Tot 1 juli staat de tentoonstelling in het stadhuis en verhuist daarna naar corporatie Welbions. Een goed idee, want het aanpassen van woningen is niet alleen een zaak voor de gemeente. Ook burgers, projectontwikkelaars, architecten, aannemers en installateurs, zullen allen hun steentje bij moeten dragen aan het veilig en comfortabel maken van woningen en de woonomgeving. Voor de ouderen van nu en de toekomst, die niet meer vanzelfsprekend naar een verzorgingshuisappartement verhuizen.

Toegankelijkheidscommisie Hengelo aan de slag

Tue, 24 May 2011 10:54:03 +0200

Hengelo heeft een Toegankelijkheidcommissie. En daarmee een landelijke primeur. Vandaag ging de commissie aan de slag volgens een vernieuwde aanpak. Een groep deskundige mensen uit Gehandicaptenraad, Seniorenraad en Wmo cliëntenraad bundelen hun kennis met professionals uit gemeente, de corporatie, zorginstelling en stichting ITM. Om bouwplannen in zo vroeg mogelijk stadium te begeleiden, met toets en advies op dit specifieke onderwerp. Wat dat oplevert?

Hans Engelbertink, bouwkundige van de gemeente Hengelo, laat ons een nieuwe hellingbaan voor een wooncomplex voor senioren zien. Keurig gebouwd volgens het Bouwbesluit. Maar niet te berijden met een scootmobiel. Die komt simpelweg de bocht niet om. Het slopen van een stuk van de muur biedt uitkomst. Met de nodige kosten voor de Wmo, dat wel. Was dit bouwplan vooraf door de nieuwe Toegankelijkheidscommissie getoetst, dan had dit kunnen worden voorkomen. Dat is het idee: vooraf toetsen en adviseren voor een goed én goedkoper resultaat.

Goede voorbeelden zijn er ook. Saskia ter Schegget van stichting ITM vertelt over haar ervaring met de bouw van het nieuwe poppodium Metropool in Hengelo. Nu is bijvoorbeeld het balkon voor mensen met een handicap met de lift bereikbaar. En lopen de leuningen langs de trappen door op plekken waar je dat wellicht niet zou verwachten. Ook is er nu voldoende plaats bij trappen voor minder mobiele mensen om te wachten op hulp in het geval van brand. Zaken die een veel prettiger gebouw voor iedereen opleveren, door net iets anders naar de bouwtekening te kijken.

Ook zien we twee plattegronden van patiowoningen van corporatie Welbions. Eén voor en één na de toets door Hans Engelbertink. Voor de toets is de woning onvoldoende toegankelijk door de smalle gang die door de woning loopt. Het alternatief is wel toegankelijk en levert een logischere indeling op. Welbions heeft uiteindelijk besloten de woning met het gewijzigde plattegrond te bouwen. Hoewel het definitieve ontwerp al klaar was. Hieruit blijkt dat goede timing van de Toegankelijkheidscommissie van groot belang is.

De Toegankelijkheidscommissie is vandaag uitgebreid geïnformeerd over de plannen rond Lange Wemen. Met projectleider Koen van Ekeris heeft de Toegankelijkheidscommissie haar vaste aanspreekpunt. Vanaf nu houdt de commissie de vinger aan de pols en toetst en adviseert wanneer nodig. Hoe we dit precies organiseren? Dat is de opdracht waar ik tot eind van dit jaar mee bezig ben. We hebben ervoor gekozen dit werkende weg te doen. Samen met de deelnemers bezien wat wel en niet realistisch en haalbaar is, regelmatig evalueren en dan aanpassen. Daarin word ik bijgestaan door Saskia ter Schegget van stichting ITM. Zij treedt in dit project op als adviseur, zoals zij dat ook doet in onze andere toegankelijkheidsprojecten in Losser.

Wie slaat de brug tussen zorg en welzijn?

Mon, 25 Apr 2011 10:54:03 +0200

Er is werk aan de winkel! De functies dagbesteding en begeleiding gaan per 2013 uit de AWBZ over naar de Wmo. Met een bezuinigingsopgave van 5%, dat wel. Verloren bij eerdere pakketmaatregelen mensen hun indicatie. Dat is nu zeker niet de bedoeling. Vaststaat dat het nu om mensen gaat die een vorm van structuur en hulp nodig hebben, om min of meer zelfstandig aan de maatschappij te kunnen blijven deelnemen. Verwachting is zelfs dat zij zonder steun, uiteindelijk een beroep zullen moeten doen op een duurdere AWBZ voorziening. Maar hoe zal dat in zijn werk gaan? Kunnen gemeenten zorgen voor voldoende begeleiding met minder geld?

Gaat bijvoorbeeld het welzijnswerk de begeleiding en dagbesteding bieden of organiseren? Zou kunnen. Aandachtspunt is dan wel dat de welzijnsprofessionals voldoende moet zijn toegerust om goed met mensen met dementie, verstandelijke beperking of psychiatrische problematiek om te gaan. Deskundigheidsbevordering en scholing lijkt me noodzakelijk. Dat geldt ook voor de vrijwilligers in het welzijnswerk, die een steeds belangrijkere rol krijgen in ‘welzijn nieuwe stijl’. De welzijnsprofessional is immers dan vooral druk aan het ‘makelen en schakelen’?

Of gaan zorgorganisaties hun aanbod omvormen tot Wmo diensten? Voordeel van deze oplossingsrichting is wel dat de kennis en kunde in de zorgorganisaties ruimschoots voorhanden is. Maar welke tarieven zal de gemeente gaan hanteren? Een tariefverlaging zoals in de eerste ronde voorspelt weinig animo onder de zorgaanbieders om Wmo diensten aan te bieden. Of dwingt het verlies aan klanten zorgorganisaties nu wel hun tarieven aan te passen? Door bijvoorbeeld meer vrijwilligers in te zetten, de groepsgrootte bij dagbesteding te vergroten enz.

Of zal het vrijwilligerswerk een groot deel van het tekort opvangen? Dat vraagt wel wat van vrijwilligers en hun organisaties. Hoe zal het koppelen van vragen van nieuwe cliënten aan vrijwilligers gaan? Wie gaat op zoek, bij wie ligt het initiatief? Mag je van vrijwilligers verwachten dat zij kunnen omgaan met probleemgedrag van een dementerende? Zijn vrijwilligers in staat hun grenzen te stellen als zij vrijwilliger zijn bij iemand met een psychiatrisch probleem?

Of kiest de gemeente wellicht voor de kaasschaaf? Stel dat de gemeente de AWBZ tarieven handhaaft, dan kunnen minder uren per klant worden geleverd. Uitgaande van een korting van 5% en een gemiddelde indicatie van vier uren per week, gaat het om een ongeveer een kwartier minder begeleiding per week voor alle klanten. Dat kwartier is wellicht aan te vullen door een mantelzorger of een vrijwilliger? Dus iedereen iets minder, zonder dure herindicatie? Of is dat te simpel gedacht?

Wat hoe dan ook aandacht verdient is het overhevelen van de indicatiestelling van het CIZ naar het Wmo loket. Het indiceren van begeleiding is namelijk veelomvattend en lastig. Het vraagt een andere manier van kijken en bevragen, dan Wmo consulenten tot nu toe gewend zijn. Zo is ook kennis van achterliggende ziektebeelden nodig om een goede inschatting te kunnen maken. Ook zullen Wmo consulenten de vrijwilligersorganisaties moeten kennen om goed te kunnen toeleiden en matchen.

Welke oplossingsrichting ook ingeslagen wordt: gemeenten pak de regie en kom in actie! Overbrug de kloof tussen zorg en welzijn. Zonder bemoeienis komen deze verschillende werelden niet bij elkaar. Een wijkgerichte aanpak maakt het behapbaar. En zorgt zo voor een kwalitatief goed aanbod in wijken en buurten, met voldoende enthousiaste (nieuwe) vrijwilligers, met deskundige indicatiestellers aan het loket. En bedenk: een goede voorbereiding is het halve werk!

Zinia kan u helpen bij het slaan van de brug tussen zorg en welzijn. Voor visieontwikkeling, procesbegeleiding en de organisatie van netwerkbijeenkomsten en trainingen bent u bij ons aan het goede adres. Bent u geïnteresseerd, neem dan contact op Maureen Janssen, tel 06 25179003

Losser krijgt beweegtuin!

Thu, 31 Mar 2011 10:54:03 +0200

‘Een beweegtuin voor ouderen, dat lijkt me wel een mooi initiatief’, zegt Marga Huiskes (Domijn) tijdens het tourtje Losser vanonder haar paraplu. Simpel gezegd: bewegen in de buitenlucht op toestellen die geschikt zijn voor ouderen. Al wandelend vragen wij ons af: zouden er wel mensen gebruik van willen maken? En waar zou het dan moeten komen? Is het wellicht een mooie aanwinst voor een woonservicegebied? Maar ook, zou de Provincie Overijssel dit idee financieel willen ondersteunen? Met deze vragen ging ik aan de slag en heb niet stil gezeten!

Want, vandaag is het zover. De gemeente Losser roept haar inwoners op zich te melden om mee te denken over dit initiatief. Vertegenwoordigers van de Wmo-raad, ouderenbond en de sportraad zijn persoonlijk uitgenodigd. Met hen zet ik 13 april 2011 de eerste stappen. Om eerst met elkaar vast te stellen aan welke eisen de locatie en de toestellen moeten voldoen. En vervolgens een keus te maken uit het aanbod van drie verschillende leveranciers.

Met een locatie en toestellen ben je er echter niet. Een introductiecursus is een belangrijke voorwaarde voor succes. Dat heb ik wel geleerd tijdens mijn belronde met gemeenten die al een beweegtuin hebben opgezet. Mensen hebben een zetje nodig, om goed te begrijpen wat je op de toestellen kunt doen. Maar ook om met elkaar groepjes te vormen die regelmatig afspreken om samen te trainen. Daarom heb ik ook fysiotherapeut Arthur Fedder van Fitpunt Losser gevraagd mee te doen.

Volgens wethouder Joop Hassink past de beweegtuin prima in een woonservicegebied. ‘In zo’n woonservicegebied is het per definitie goed wonen en is er voldoende zorg en dienstverlening voorhanden. Maar ook sport en beweging horen daarbij’, volgens de wethouder. ‘Voldoende beweging houdt mensen langer gezond en zelfstandig. Het werkt preventief en stelt het moment uit dat je een beroep moet doen op zorg. Dat is wat we in Losser willen en waar we de mensen ook bewust van willen maken’, aldus Hassink. Hij is blij met de financiële bijdrage van de Provincie Overijssel om dit alles mogelijk te maken.

Eigenlijk is er voor Joop Hassink met dit initiatief niet zoveel nieuws onder de zon. Met een glimlach kijkt hij terug op de tijd dat hij Provinciaal Statenlid was en sport in zijn portefeuille had. Toen deed hij een voorstel voor een speeltuin voor ouderen. Zelfde idee; andere naam. Het voorstel werd met de nodige hilariteit ontvangen en haalde het niet. Toch leuk dat deze sportieve en vooruitziende wethouder alsnog zijn plan verwezenlijkt ziet!

Opplussen in een nieuw jasje, ook iets voor u?

Thu, 24 Mar 2011 10:54:03 +0100

Niet gewoon opplussen, maar volgens ‘nieuwe stijl’. Ben benieuwd en reis voor dag en dauw naar Utrecht voor een bijeenkomst van het Kenniscentrum Wonen en Zorg. Het aanpassen van het woningbezit vraagt om actie, dat is duidelijk. De gevolgen van de vergrijzing zijn te groot om te kunnen worden opgevangen in nieuwbouw. ‘Gemeente en corporatie: kies positie en pak uw rol’, stelt dagvoorzitter Anjo Delville. Maar hoe? Een greep uit de suggesties die de revue passeerden.

‘Bij corporatie Wonen Zuidwest Friesland spreken we bewust niet over woningaanpassing, maar over woningverbetering’, zegt Roelof Wielenga. ‘Dat klinkt positiever’. De corporatie is coproducent van de Huistest, en laat bewoners deze test invullen. ‘Als hieruit blijkt dat er verbeteringen nodig zijn, dan nemen wij 25% van de kosten voor onze rekening en versleutelen we een deel in de huur’, legt Wielenga uit. ‘De rest betaalt de gemeente of de bewoner zelf’. ‘We spelen zo in op de vraag van onze oudere huurders, die we zo ook willen belonen. Deze mensen maken immers soms al meer dan dertig jaar iedere maand trouw de huur aan ons over!’

‘Meer preventief opplussen’, bepleit Sabine Verkroost. Opplussen is verleiden en daar moeten ook de maatregelen op gericht zijn. ‘Het is verstandig om meer in marketing termen te spreken over gemak en comfort. En het vooral bij woningaanpassing niet over zorg en gebreken te hebben!’, waarschuwt Verkroost. Dan gaat het met de preventie zeker niet lukken. Ook benadrukt ze dat de eigen woningbezitters niet moeten worden vergeten. Preventief opplussen is niet alleen zaak van gemeente en corporaties. Alle oranisaties die veel bij de mensen thuis komen, zoals welzijn ouderen of de thuiszorg, kunnen een rol spelen in het preventief opplussen.

‘Met preventief aanpassen van woningen valt veel te verdienen’, stelt Anke van Marle van de Stichting Consument en Veiligheid. ‘Het aantal ongelukken in en om het huis is veel groter dan bijvoorbeeld in het verkeer of op het werk’. Met een rekenmodel laat zij zien dat ‘valincidenten’ veel kosten voor Wmo, AWBZ en zorgverzekeraar met zich mee brengen. Hoeveel? Als je het rekenmodel invult, kun je dit voor je eigen gemeente doorrekenen. Het model laat ook zien dat de investering in de woning door gemeente en corporatie, vooral de zorgverzekeraar financieel ten goede komt. Immers een veilige woning voorkomt ziekenhuisopnamen? Een lastig dilemma dat het preventief aanpassen waarschijnlijk niet ten goede komt.

'Een mentaliteitsverandering is nodig, waarbij eigenaarbewoners en ook huurders zelf investeren in woningaanpassing', vindt Bram Klouwen van adviesbureau Companen. Ook laat hij zien dat het belangrijk is dat gemeenten meer sturings- of beleidsinformatie verzamelen. 'Hoe ontwikkelen de uitgaven van de Wmo (indivuele verstrekkingen) zich bij ongewijzigd beleid? Wat wordt er gemiddeld aan een woningaanpassing uitgegeven? Om hoeveel mensen en welk type aanpassing gaat het? In welke leeftijdsklasse zitten aanvragers en wat is de aard van hun klacht?.’Op dit moment hebben gemeenten weinig harde gegevens tot hun beschikking, om hun beleid op te baseren’, volgens Klouwen.

‘Gelderland heeft het aanpassen van het woningbezit flink op de agenda gezet’, horen we van Henk Langes. ‘Agenderen, faciliteren en stimuleren’, dat is volgens Langes de rol die de Provincie op zich moet nemen. Gemeente en corporaties moeten het uitvoeren. Zo heeft de Provincie Gelderland de Doorzonscan en de Huistest aangeschaft en beschikbaar gesteld voor Gelderse gemeenten en corporaties. Inmiddels zijn er meerdere projecten in Gelderland van start gegaan. ‘Ga aan de gang voor het te laat is’, drukt Langes het publiek op het hart.

Hoe verder? Wat duidelijk is dat opplussen nieuwe stijl meer is dan het zo nu en dan plaatsen van een verhoogd toilet. Het is een zaak van Wmo én woningmarkt; zaak van gemeente en Provincie; van financiële prikkels en eigen verantwoordelijkheid. Het doet een beroep op corporaties en hun huurders, maar ook op particuliere woningbezitters. Duidelijk is ook dat informeren en bewustwording niet genoeg zijn, maar dat financiële bijdragen en individueel advies burgers echt over de streep moeten trekken. Ook is duidelijk dat preventief opplussen geld oplevert, maar dat het lastig te financieren is.

Wat vooral duidelijk is, is dat vanochtend opplussen nieuwe stijl hoog op de agenda staat. Maar of dat bij alle gemeenten en corporaties dat al voldoende het geval is, dat vraag ik me af. Is het ‘gevoel van urgentie’ om aan te pakken groot genoeg? Zo ja, dan heeft ‘opplussen nieuwe stijl’ een goede kans van slagen. Zo niet, dan ligt er misschien een mooie taak voor de Provincie om te agenderen, faciliteren en stimuleren? Een belletje naar de Provincie Gelderland is dan zeker de moeite waard!